27 Nisan 2010 Salı

Soluk Soluğa-2


Kendimi karanlık bir bar taburesinde onunla otururken bulduğumda “Ne işim var burada?” diye soruyorum kendime…

O ise kendinden emin gülüşünü kaybetmeden soruyor…

Viski değil mi ?

Evet, sek lütfen..

Viskiyi sek içiyor olmam beni ne kadar olgun gösterir bilmiyorum… Yinede şansımı deniyorum..

Bir süre ikimiz de konuşmuyoruz… Sessizlik beynimi delecek gibi olduğu anda…

Elimi kavrıyor…

Bir şey söyle bana.. Tam şu an…

Ateş basıyor vücudumu eli elime değdiği anda… O kadar tanıdık geliyor ki teni sanki yıllar önce sevişmişiz gibi güven veriyor dokunuşu…

Heyecanımı bastırmaya çalışıyorum…

Şu gözlüklerini hiç çıkarmaz mısın sen ? diyorum ukala görünmeye çalışarak

Niye? Çok mu görmek istiyorsun gözlerimi?

Elimi çekip kadehimi kafama dikiyorum aceleyle…

Viski boğazımdan inerken o yakıcı hissi umursamıyorum…

Biliyor musun Kendine güvenin sinir bozucu , bir süre sonra seni itici yapıyor…

Sinir bozucu olduğu doğru olabilir, ama itici olsaydı şu an burada oturuyor olmazdın değil mi ?

Evet haklısın bence gitsem iyi olacak…

Barın üzerine çantamdan aceleyle çıkardığım parayı bırakıp hızla kalkıyorum…

Bir an tanıştığımıza memnun oldum demek istesem de memnun olmadığıma karar verip vazgeçiyorum…

O ise önündeki kadehle oynuyor…

Kendimi hızlıca sokağa atıp insanların arasına karışıyorum…

Yürürken kendime kızıyorum. Ne bekliyordum acaba? ukalanın teki işte!

Meydandaki ışıklara kadar hızlı adımlarla yürüyorum… Zaten ne zaman kızsam adımlarım hızlanır 1 yıllık ilişkim bittiğinde Gümüşsuyundan Beşiktaş’a kadar neredeyse koşmamış mıydım? Tek bir damla ağlamadım…Sadece yürüdüm… İçimdeki hırsı atana kadar, ayaklarım kopana kadar, yürüdüm…

Kafamda bu düşüncelerle ışığın yanmasını beklerken omzumda bir el hissediyorum...

Arkamı döndüğümde soluk soluğa kalmış gözlüklüyü görüyorum karşımda…

Okan!

Adım Okan… Bunlar da güvensizliğimi saklamama yardım eden gözlüklerim…

Gözlüklerini avuçlarıma sıkıştırırken ,nefesini yüzümde hissediyorum…

Işık yanıyor, kalabalık içimizden geçiyor... Hareket edemiyorum...

Memnun oldum Okan...

Elimi uzatıyorum...

O tanıdık his bir kez daha kaplıyor içimi…

Benzer Yazılar



0 yorum:

Yorum Gönder